• Arkadaşlarım

BABAMIN ELLERİ

20/9/2007 · Kategori: SIIRLERIM

 
Nasıl da mahzun durur bahçede
Masa, sandalyeler ve yerde yaprak,
Sonbaharın ilk yağmuruyla
Henüz ıslanmıştır toprak.
Özler mi için için
Bir akşam üstü
Gizlice gezmelerimi üstünde
Yalın ayak?

Hüzünlenir bir kenarda söğüt
Sanki bir türküde ağlar
Salkım saçak.
Kim bilir kaç yıl önce
Evladını okşarcasına
Fidanını diken babamın
Sımsıcak ellerini
Gövdesinde hatırlayarak.

1 yorum yazılmıştır

Yazan:Dizgici | Tarih: 2007-09-21 23:30:09
Konu: Babamın Elleri'nin Şairine...

Değildir yalnızca kitabı olan
şair odur ki hissetsin inceliği
ve vursun dışına deli dalgalar gibi
kişiliği dökülsün mısralarında
tanıdıkça sevdiren içtenlik
sevdikçe artan coşku
yürekler dolusu
güzelliği "sen" haline getiren
mucize
ancak böyle anlam kazanır bu dünya,
bu koskoca hiçlik...

Dizgici

Bağlantı » »

« Önceki :: Sonraki »