BİR CANA YAKIN Kİ HÜZÜN...
20/9/2007 · Kategori: SIIRLERIM
Kırık penceremden rüzgâr giriyor nicedir
Tamiri gerek
Uğraşmak mümkün değil.
Sığ uykularda geçiyor zaman
Derin uykusuzluklarda
Ne yana dönsem, anlamını yitiriyor yönler
Ne yana dönsem mahmur gözlü bir anı
Belli bile değil artık neden unutulmadığı…
Vazoda yıllar önce getirdiğin kucak dolusu papatya
Bunca yalnızlığın arasında
Bir cana yakın ki hüzün, sorma...
Kalıcı Bağlantı
Yorum (0)
Yorum yaz!
Arkadaşına Gönder!