SINIR
20/9/2007 · Kategori: SIIRLERIM
Çocukluğum geliyor aklıma, önce tertemiz
Mavi sularında oynuyorum zamanın.
Üstüste apartmanlar, arada gökyüzü ve uzaklarda deniz
Duaları çınlıyor kulaklarımda Cuma’nın.
Bir gemi alıp götürüyor beni çok uzaklara
Kendimi uğurluyorum bir zaman el sallayarak.
Ağlıyorum içimde biriken gurbetlere
Kara bir bulut çöküyor omuzlarıma, sonra sağanak.
Yeşili bilmeyen körkütük sokaklar
Hayali yok eden tel örgülü bahçemiz.
Sonra bir bakış kadar kısa sabahlar
Işığı ancak görebildiğimiz.
Derken satıcılar geçiyor, duyuyorum
Ellerinde çıngıraklar sallayarak.
Bir gürültülü ahenk, akılalmaz bir uyum
Koşuyorum peşleri sıra yalınayak.
Köşe kapmaca oynuyorum kendimle sessiz
Saklambaçla kaçıyorum gerçekten.
Evcilik oyunlarım; küçük bir kız, kimsesiz
Aynalarsa memnun misafirliğimden.
Bilinen renklerle dolu dünyam
Büyüyorum aynı şarkıları tekrarlayarak.
Alıştım uğultusuna yalnızlığın
Herşeyi kendimle paylaşarak.
Ve akşam geliyor yine renkli rüyalarla
En büyük hayalleri kurabildiğimiz.
Resimli kitaplarla öğrendik masalları
Doğrudur masallara bile sınır çektiğimiz.